De geur van versgebakken brood

Een tijdje geleden schreef ik het volgende verhaaltje. Recentelijk heb ik er een illustratie bij gemaakt.

De geur van versgebakken brood.

Hij wist het nog goed. Als klein kind speelde hij er op de vloer. Je zou denken dat een kind went aan een geur waar het regelmatig in speelt en deze niet meer opmerkt. Maar deze kleine jongen stond regelmatig rechtop, met zijn ogen dicht en zijn neus in de lucht om de geur van versgebakken brood op te snuiven. Wat was dat lekker!

Hij was er goed in, dat snuiven, beter dan anderen. Hij kon namelijk aan de geur herkennen wat voor een brood in de oven warm lag te worden. Zo rook het tijgerbrood naar groot avontuur, kloosterbrood naar galmende gangen vol aanbiddingsmuziek, en zonnebloempittenbrood naar de uitgestrekte velden vol goudgele bloemen. Het was een gave, had zijn oom eens verteld, niet lang voordat hij stierf, gestikt in een snee roggelbrood.

Deze jongen wist wat hij later wilde worden. Net als zijn oom, zou hij zijn gevoeligheid, zijn neus, zijn gave inzetten om de mensen van heinde en verre te voorzien van het heerlijkste brood van het land.

Maar toen hij later groot geworden was werd zijn gave niet gewaardeerd. Met het ruiken van brood kon je geen boterham verdienen, vond men. Er waren mensen met hele andere neuzen, en die hun neus ophaalden voor de zijne. Brood was gewoon brood, daar moest hij niet over zeiken. En terwijl hij dat maar liet, werd het hem op zijn brood gegeven.

Zo werd hij langzaam iemand anders, anders dan hemzelf. Aan de buitenkant werd hij een prima vuilnisman en ruimde keurig de rommel op van anderen. Aan de binnenkant werd hij een lege kliko, waarin holle klanken echoden en de geur van versgebakken brood ver te zoeken was.

Autumn

Perseverance

One of the most important (and basic) things I teach my art students is to persevere!
When making a piece of art we usually start with a great idea. Then we start working, collecting information, sketching, choosing colours, deciding on composition, etc, and realise it's going to be harder then we thought. At some point we come to a stage where the art piece sucks. The stage where we messed up, struggle to continue, and wonder whether to throw the art piece away or stop doing art.
Only perseverance will get us through this stage. It's the crucial point of winning or losing - to learn or to stand still. After continuing, the art piece might or might not match 'the great idea', but I believe pushing through is one the most rewarding and constructive processes of an artist! One that makes the artist!
Because I know this proces very well it became easier for me to keep on going. Messing up became a normal part of the proces of making a painting. I embrace it!

Is life not exactly the same?
I believe it is, but am not sure I have reached that place yet to embrace the mess. Nevertheless I'm determined to finish this 'piece of art'. Eventually it might or might not match with the expectations which I had before, but it will be good!

Second phase

A few images of slowly developing details of the painting. The art piece excites me - I see so many things which aren't there yet: the audience, the fleeing lion tamer, the maps, the ropes, the light... I keep on changing colours, proportions and perspective - still months of work to do. I can't wait to show the final piece.

Sinking boat

To be honest, my life has felt often like an almost sinking boat lately. On one hand Iam exploring new paths, which give energy and life. On the other hand Iam feeling the cold wind blowing through soaked cloths, tasting the salty water and trying to keep on standing while enormous waves crash into my boat and I have to toss many buckets of water out.

But I still trust in Him, that sleeping man on my boat.

Referring to Mark 4, the Bible

Antwerp

Again I traveled South to see friends and family. A good time. I also visited the city Antwerp. A few impressions of that beautiful place. I love the diversity of colours, people and a funny mix of construction,- demolition,- and historical sites.
At the M HKA (the museam of contemporary art) was an exhibition of film artist Chantal Akerman.

First phase

I finally started to paint again after a very, very long time. So good to pick up that brush and to CREATE!

(hope to keep you up to date over the next months with further phases of the painting)